Follow Us

Copyright 2014 Brand Exponents All Rights Reserved

Grafika użytkowa: Kolor – cz. III

Zobaczyć różnicę między RGB a CMYK

Jak to się dzieje, że widzimy kolory? O czym pamiętać, dobierając kolory do projektu? Gdzie jest granica możliwości uzyskiwania kolorów drukowanych w CMYK? O tym wszystkim przeczytacie w tej części serii dotyczącej koloru.

Zacznijmy od ciekawostki

Światło, które widzimy, to fale elektromagnetyczne, a widziane przez nas barwy to efekt interpretowania przez nasz mózg długości docierających do naszych oczu fal. Znajdują się tam receptory światłoczułe (pręciki), które można by podzielić na trzy grupy. Każda z nich jest szczególnie wrażliwa na określoną długość fali elektromagnetycznej – 700, 530 i 420 nanometrów (czyli 0,00042 milimetra). Tak się składa, że akurat te długości fal u większości ludzi mózg interpretuje jako barwę czerwoną (R), zieloną (G) i niebieską (B). Mieszanka fal w różnych proporcjach daje wrażenie najróżniejszych kolorów. Tak! Nasze oko widzi w RGB. Dlatego na monitorze zobaczymy dużo więcej różnych kolorów niż na arkuszu zadrukowanym farbami CMYK (cyan, magenta, yellow – żółty, black – czarny).

Podstawowe różnice

Można powiedzieć, że model RGB monitora bardziej pasuje do budowy naszego oka, ale istotne jest tu także, jaką drogę pokonuje światło docierające do naszych oczu. Arkusz papieru zadrukowany farbami CMYK odbija światło, a monitor, na który patrzymy, emituje je. W obu przypadkach do naszych oczu trafiają fale elektromagnetyczne, ale te odbite od arkusza będą odbierane przez nas jako słabsze.

Poza tym kolory z palety RGB mieszają się ze sobą według innej metody niż kolory CMYK. Kolory w RGB dodawane do siebie stają się jaśniejsze i mniej nasycone aż do białego, natomiast im więcej kolorów CMYK na danym fragmencie, tym ciemniejszy kolor widzimy – połączenie wszystkich kolorów CMYK da kolor czarny.

W praktyce

Jak w praktyce radzić sobie z tymi różnicami? Warto pamiętać o atrybutach koloru (o których pisaliśmy tutaj). Kiedy zamierzamy skorzystać z druku w kolorach CMYK, trzeba pamiętać, że kolory o najwyższym nasyceniu i jasności z palety RGB nie są możliwe do wydrukowania. Jednak sporo kolorów jest wspólne dla obu modeli kolorystycznych. Ilustracja pokazuje zakres kolorów w skali barw RGB możliwych do uzyskania w druku kolorami CMYK dla różnego stopnia nasycenia. Pionowa oś to skala jasności, pozioma to obwód koła barw od 0 do 360 st.
Jak widać na ilustracji, łatwiej będzie wybrać kolor odpowiedni do uzyskania w druku farbami CMYK, kiedy będziemy korzystali z kolorów o zmniejszonym nasyceniu i jasności.

Innym sposobem doboru kolorów właściwych do druku jest zastosowanie profilu kolorystycznego. O tym, dlaczego warto stosować profile kolorystyczne i jak to zrobić, wspominaliśmy tutaj. Taki profil został przygotowany z myślą o dobraniu właściwych wartości CMYK, by druk możliwie jak najbardziej przypominał wybrane kolory RGB.

Masz więcej pytań? Napisz do nas.
Grafika użytkowa: Kolor – cz. II

Jak łączyć kolory?

W tym poście przedstawiamy różne sposoby łączenia kolorów. Pokażemy, że kolory wpływają na siebie nawzajem, i zasygnalizujemy istnienie fascynującego świata psychologii koloru.

Koło barw

To narzędzie pomaga dość szybko dobrać pasujące do siebie kolory. Podstawowa zasada to niezmienność przynajmniej jednego z parametrów koloru – barwy, nasycenia lub jasności (o cechach koloru czytaj tutaj). Jak widać na ilustracji, ważna jest też symetria między wybieranymi punktami; można ją oprzeć na średnicy, promieniu lub obwodzie koła barw. Dobór kolorów można oprzeć na schemacie trójkąta równobocznego lub równoramiennego, a także na różnych wariantach prostokąta. W ten sposób uzyskamy harmonijne lub kontrastowe palety barw.

Wygodne korzystanie z powyższych modeli zapewniają internetowe koła kolorów. Pomagają dobrać kolory według powyższych metod, ale dają też dodatkowe możliwości, np. Adobe Color CC oprócz standardowych zawiera też ciekawą metodę „Złożony”, która dobiera kolory tylko z jednej połowy koła. Poza tym daje możliwość pobrania kolorów ze zdjęcia według różnych schematów, np. kolorowy, jasny, ciemny (skorzystaj z ikony aparatu).
Paletton pokazuje, w jakich proporcjach używać wybranych kolorów, i daje większe możliwości dobierania odcieni barw poprzez dodatkowe koło. Przydać może się także zakładka „EXAMPLES…” (w prawym dolnym rogu), która pomaga zobaczyć, jak wybrana paleta barw prezentuje się na różnych przykładach.

Natura

Innym sposobem na bezpieczne łączenie kolorów jest naśladowanie tego, co widzimy w naturze. Można np. poobserwować zdjęcia krajobrazów i spróbować naśladować zestawione tam kolory. Tu przyda się wspomniana wcześniej funkcja pobrania kolorów ze zdjęcia w Adobe Color CC.

Efekty kolorystyczne

Przy dobieraniu kolorów należy zwrócić uwagę, jak oddziałują na siebie nawzajem. Podstawowe zasady można zauważyć na poniższej ilustracji:
· kolory ciepłe (tu akurat czerwony) wydają się przybliżać do odbiorcy, a zimne (zielony) oddalać,
· jasne tło przyciemnia kolory, a ciemne tło je rozjaśnia (przykład zielonej kropki),
· kolor obiektu i tła ma też wpływ na postrzeganie wielkości – kropka na jasnym tle wydaje się nieco większa,
· wielkość obiektu wpływa na postrzeganie jasności koloru – kropka na jasnym tle wydaje się ciemniejsza niż duże zielone koło.
Poza tym, jak widać na ilustracji, kolory leżące na przeciwległych krańcach koła barw zestawione ze sobą dają wrażenie nachodzenia na siebie kolorów (czerwony i zielony). Zdajemy sobie sprawę, że taki efekt męczy oczy, dlatego w projektach powinny występować w odpowiednich proporcjach i nie graniczyć ze sobą bezpośrednio. Efekt drażniący oczy straci też na sile, jeśli obniżymy nasycenie lub jasność tych kolorów.
Efekty kolorystyczne

Skojarzenia

Dobierając kolory, warto pamiętać, jakie skojarzenia mogą budzić. Co więcej – jeden kolor może mieć różne znaczenia, które mogą się zmienić, kiedy połączymy go z innym kolorem. Dla przykładu czerwony podnosi ciśnienie krwi, kojarzony jest m.in. z pasją i miłością, natomiast niebieski uspokaja i kojarzy się z czymś pewnym i niezawodnym. Zachęcamy do poznawania pasjonującej krainy psychologii koloru.
Dla niecierpliwych prosta zasada: wybierając kolor, zastanów się, z czym ci się kojarzy – miejsca, sytuacje, emocje, przedmioty. Efekty przemyśleń możesz porównać z informacjami z zakresu psychologii koloru lub wrażeniami osób, którym pokażesz wybraną paletę kolorów.

Już za tydzień o różnicy między kolorami z palety RGB i CMYK.

Masz więcej pytań? Napisz do nas.
Grafika użytkowa: Kolor – cz. I

Jak zmieniać kolor, żeby nie zabłądzić?

Mamy nadzieję, że ten post ułatwi komunikację między grafikiem a klientem. Pomoże rozmawiać o kolorach bez używania ładnych, choć nieprecyzyjnych nazw kolorów, np. kanarkowy czy rubinowy. Pomoże także grafikowi nie zabłądzić w gąszczu tysięcy czy milionów odcieni.

Tajemnica tkwi w spojrzeniu na kolor jako wynik połączenia trzech parametrów – barwy, nasycenia i jasności. Na potrzeby jasnej komunikacji przyjmujemy, że barwa to pojęcie szersze, zawierająca różne kolory, np. barwa czerwona zawiera w sobie kolory, które nazywamy czerwonym, różowym, rubinowym czy karmazynowym. Poniżej przyrównujemy szukanie właściwego koloru do szukania adresu.

Najpierw wybierz ulicę, czyli BARWĘ

Do wyboru sześć barw najłatwiej rozpoznawalnych przez większość ludzi: czerwona, fioletowa, niebieska, zielona, żółta i pomarańczowa. Mapą przy wyborze barwy albo jej określeniu w danym kolorze może być tęcza albo koło barw (sprawdź).

Aby zmienić barwę, można nawigować na dwa sposoby. Po pierwsze przez określenie,
w kierunku której barwy kolor ma być zmieniony, np. z barwy niebieskiej na czerwoną. Po drugie przez określenie, czy kolor ma być chłodniejszy czy cieplejszy, co zawęża możliwość do dwóch sąsiednich barw na kole. Np. kolor niebieski (zimny) może być cieplejszy lub chłodniejszy. Jego tonację można zmieniać w stronę fioletu lub zieleni.

Znajdź budynek – NASYCENIE

Poprzez zmianę tego parametru decydujemy, w jakim stopniu wybrany kolor będzie nasycony daną barwą. Dzięki temu może być intensywny lub blady, ponieważ na końcu skali jest szarość.

Poszukaj mieszkania – JASNOŚĆ

Zmiana jasności jest najbardziej intuicyjna – kolor jest albo jaśniejszy, albo ciemniejszy. Końcem skali tego parametru jest czerń.

Agora-Grafika_barwa-nasycenie-jasnosc.png

W praktyce

Możemy zmieniać kolory zgodnie z powyższym schematem, korzystając z narzędzi w programach graficznych. Trzeba otworzyć okno wyboru koloru i znaleźć możliwość wyświetlania kolorów w modelu HSB, gdzie H (Hue) to wybór barwy, S (Saturation) – nasycenia, B (Brightness) – jasności.
Koło barw, do którego wcześniej odwoływaliśmy linkiem, zawiera dwa parametry: wybór barwy (poruszanie się po obwodzie koła) oraz wybór nasycenia (poruszanie się po wybranym promieniu koła). Po ustaleniu tych parametrów w dolnym panelu można suwakiem ustawić jasność koloru. Dzięki danym RGB i HEX można podać grafikowi lub klientowi precyzyjny „adres” koloru.

UWAGA!

Każdy może postrzegać kolory nieco inaczej, występują także różnice
w wyświetlaniu kolorów przez monitory, a w druku kolorami CMYK nie da się uzyskać wszystkich kolorów z palety RGB. Jak sobie z tym radzić, przeczytacie w kolejnych postach.
Już za tydzień o tym, jak łączyć kolory.

Masz więcej pytań? Napisz do nas.
Co to jest grafika użytkowa?

Grafika użytkowa – co to jest i komu służy?

Grafika użytkowa to sposób przekazywania informacji. Można to zrobić na różne sposoby, korzystając z bogactwa kolorów, kształtów, wzorów, liternictwa itp. Według definicji ze Słownika Języka Polskiego PWN jest to „projektowanie plakatów, ilustracji książkowych, reklam, znaczków pocztowych, banknotów”. Końcowy produkt to efekt dobrej współpracy grafika i klienta.

Komu służy grafika użytkowa?

Klientowi, któremu zależy na rozpowszechnieniu określonych danych? Grafikowi, do którego należy wybranie odpowiednich środków dla stworzenia czytelnego i estetycznego przekazu? Czy użytkownikowi, który ten przekaz otrzyma? W praktyce odpowiedź wcale nie jest taka oczywista.
Jednak, jak sama nazwa wskazuje, grafika użytkowa powinna służyć głównie użytkownikowi. To ona (jak powiedział Paul Rand – twórca m.in. logo IBM) „sprawia, że ludzie szybciej rozumieją informacje”. I właśnie tak trzeba ją projektować. Odbiorca w całym procesie powinien być najważniejszy. Ma otrzymać konkretną informację, podaną w atrakcyjny, ale przede wszystkim przejrzysty sposób. Mamy nadzieję, że w Waszej opinii to zadanie spełniają infografiki w naszych postach.

Jak stworzyć grafikę użytkową?

Kluczową sprawą jest określenie celu, który chcemy osiągnąć – co chcemy przekazać lub jaką reakcję wywołać. Kolejnym etapem jest sukcesywne i konsekwentne dobieranie odpowiednich rozwiązań graficznych. Oczywiście grafik powinien korzystać także z opinii innych osób (użytkowników niezwiązanych z procesem projektowania), by określić, czy wybrane zabiegi graficzne są skuteczne. Potwierdzeniem tej tezy jest przykład pierwotnej ilustracji do tego tekstu. Mała sonda wśród użytkowników (kilka osób ze studia) wykazała, że nikt nie miał skojarzeń zgodnych z zamysłem autora.

Grafika użytkowa: zrób badanie wśród ludzi

A Wy co widzicie na powyższym rysunku? Piszcie w komentarzach!
a – ktoś się zastanawia, potem szuka czegoś w internecie i wreszcie wpada na jakiś pomysł
b – nowy Doodle Google
c – studio graficzne: ludzie pracują przy komputerach, ktoś wpada na pomysł…
d – współpraca klienta z grafikiem i konkretna reakcja użytkownika.

Do zobrazowania tematu postanowiliśmy ostatecznie użyć innej wizualizacji, jednoznacznie pokazującej różnicę między grafiką a grafiką użytkową, ale za to zyskaliśmy ilustrację świetnie pokazującą potrzebę zrobienia przynajmniej małego badania skuteczności.

Będziemy dalej dzielili się z Wami wiedzą na ten temat.

Po pierwsze, informacjami dotyczącymi konkretnych produktów grafiki użytkowej, takich jak reklama prasowa, wizytówka czy baner internetowy. Napiszemy, co można osiągnąć, korzystając z tych produktów, i co zrobić, by jak najlepiej wykorzystać ich potencjał.
Po drugie, będziemy pisać o różnych środkach wyrazu w grafice użytkowej, takich jak kompozycja, typografia czy kolor. Napiszemy, jak z nich korzystać, by mieć pewność, że cel został zrealizowany.

O logo – czytaj tutaj
Jak łączyć kolory? – czytaj tutaj

Masz więcej pytań? Napisz do nas.
Co to jest grafika?

Zaczynamy serię postów o grafice

Nasze spotkania z grafiką pełne są przygód i wyzwań, a każde z nich niesie ze sobą nową wiedzę, którą postanowiliśmy się podzielić. Grafika to pojęcie obejmujące wiele różnych zagadnień. My opowiemy o tych, które są istotą naszej pracy, i które spowodowały, że dla naszego studia wybraliśmy nazwę Agora Grafika.

Co to jest grafika?

Czytaj więcej

Jak poprawić nafarbienie?

Najlepiej zastosować odpowiedni profil kolorystyczny ICC, najczęściej dostarczany przez drukarnię lub wydawnictwo. Warto z niego korzystać, ponieważ uwzględnia m.in. właściwości papieru, przyrost punktu rastrowego i maksymalne nafarbienie.

Taki profil dobierze optymalne wartości farb CMYK dla poszczególnych kolorów, dlatego możliwie najwierniej odwzoruje w druku kolory widziane na monitorze. Należy jednak pamiętać, że niektóre kolory z palety RGB nie są możliwe do odwzorowania w przestrzeni barw CMYK.

Dla papieru, na którym drukowana jest „Gazeta Wyborcza”, odpowiednim profilem kolorystycznym jest „Coldset_DG26_TIL225_K90_ModGB_2013.icc” pobierz.

Profil kolorystyczny ICC najlepiej włączyć w Photoshopie (Edycja>Ustawienia koloru>Przestrzenie robocze CMYK>Wczytaj CMYK…).
Zadziała on podczas zmiany palety barwnej RGB na CMYK
(Obraz>Tryb). Efekt widać na powyższej ilustracji.
Dla pewności w najciemniejszych miejscach warto jeszcze raz sprawdzić nafarbienie.

Co to jest nafarbienie? – czytaj więcej
Co to jest punkt rastrowy? – czytaj więcej
Co to jest overprint? – czytaj więcej

Masz więcej pytań? Napisz do nas.
Dlaczego dbać o nafarbienie?

Krótko mówiąc, dlatego, żeby wydrukowana publikacja zawierała wszystkie elementy dostrzegalne na monitorze na etapie projektowania.

Różne rodzaje papieru ze względu na swoje właściwości są w stanie przyjąć ograniczoną ilość farby. Jeśli jest jej więcej problemy
z wydrukowaniem mogą być ogromne (w skrajnych przypadkach nawet awaria maszyny drukującej), dlatego podczas weryfikacji technicznej projektu zwraca się szczególną uwagę na maksymalne nafarbienie. Jeśli jest przekroczone materiał odsyła się do poprawy.

Kontrola nafarbienia pomaga także mieć pewność, że wszystkie elementy zdjęcia, które widać na monitorze w trakcie projektowania, w druku także będą widoczne.
Powyższa ilustracja ukazuje jak zdjęcie z przekroczonym nafarbieniem wygląda na monitorze, a jak może wyglądać po wydrukowaniu na papierze gazetowym z dopuszczalnym narafbieniem 240%. Jak widać przekroczenie maksymalnego nafarbienia może powodować utratę ważnych szczegółów zdjęcia w tonach średnich. Ma tu znaczenie przyrostu punktu rastrowego o którym więcej pisaliśmy tutaj.

Jak poprawić nafarbienie? – czytaj więcej

Masz więcej pytań? Napisz do nas.
Co to jest nafarbienie?

Nafarbienie to suma pokrycia farbami CMYK w danym miejscu projektu graficznego (dla typowego 4-kolorowego druku offsetowego). Wyrażana jest w procentach (co widać na powyższej ilustracji). Może wynosić od 0 do 400%.

W różnych specyfikacjach technicznych można spotkać inne nazwy tego parametru, np.
– suma składowych CMYK,
– sumaryczne pokrycie farbami,
– nasycenie farb,
a także skróty:
– TAC (total area coverage)
– TIC (total ink coverage).

Co to jest nafarbienie?

Powyższa ilustracja pokazuje, że nafarbienie zależy od wielkości pokrycia punktu rastrowego poszczególnych farb CMYK.
W najciemniejszych miejscach projektu nafarbienie zawsze będzie największe, ponieważ w tych miejscach będzie
największa ilość farby (cyan + magenta + yellow + black).

Maksymalne dopuszczalne nafarbienie w druku offsetowym zależy głównie od rodzaju zadrukowywanego papieru.
Materiały graficzne drukowane w „Gazecie Wyborczej” w technologii cold-set nie mogą mieć więcej niż 240% nafarbienia.
Kontrola nafarbienia ma wyjątkowo duże znaczenie szczególnie w druku na papierze gazetowym.

Dlaczego dbać o nafarbienie? – czytaj więcej

Masz więcej pytań? Napisz do nas.
Przyrost punktu rastrowego – o co zadbać?

W związku z możliwością przyrostu punktu rastrowego, warto sprawdzić specyfikację techniczną dla danej drukarni. Można znaleźć tam wartość przyrostu, a także inne wytyczne, które pomogą uniknąć przykrych niespodzianek w druku.

Szczególnie ważne jest przestrzeganie wartości dotyczących: nafarbienia, minimalnych wielkości fontów i grubości linii (szczególnie białych na kolorowym tle). W projekcie dobrze jest też zadbać o wyostrzenie zdjęć i zwiększony kontrast.

Warto także wykorzystać profil kolorystyczny (.icc) który dobierze odpowiednie wartości kolorów CMYK (skonwertowanie do profilu). Pomoże także ocenić jak bardzo mogą zmienić się kolory po wydrukowaniu (przydzielenie profilu).

Co to jest punkt rastrowy? – czytaj więcej
Jak poprawić nafarbienie? – czytaj więcej

PS
Zauważyliśmy, że przyrost punktu rastrowego może powodować pewne kłopoty z kolorami, dlatego naszym klientom radzimy, by czasami zmieniali składowe barw dla uzyskania koloru ciemnoniebieskiego na papierze gazetowym. Ze względu na przyrost punktu rastrowego udziałem magenty w składzie koloru nie może być zbyt duży, np. C:100, M:80, Y:0, K:20 w druku będzie wpadał już we fiolet, dlatego sugerujemy użycie takich składowych: C:100, M:50, Y:0, K:20.

Masz więcej pytań? Napisz do nas.
Facebook